Organska hrana sve više privlači pažnju potrošača koji žele da znaju kako se proizvode namirnice koje svakodnevno koriste. Organska poljoprivreda podrazumijeva primjenu posebnih pravila proizvodnje, očuvanje plodnosti zemljišta i veću brigu o biodiverzitetu. Koje su prednosti organske hrane, po čemu se razlikuje od konvencionalno proizvedenih namirnica i zašto je važna za očuvanje životne sredine? Donosimo deset razloga zbog kojih se potrošači odlučuju za proizvode iz organske proizvodnje.
Proizvođači organske hrane koriste veći broj biljnih i životinjskih vrsta, sorti i rasa od konvencionalnih sistema. Kao posljedica toga, veliki broj genetičkih resursa koji se koriste kao hrana je sačuvan, kao i drugi korisni organizmi poput predatora, oprašivača ili mikroorganizama u zemljištu, čiji je broj čak i povećan, što je takođe dobra strana ovog poljoprivrednog sistema.
Deset razloga zašto treba koristiti hranu iz sistema organske proizvodnje
1. Vrhunski ukus
Mnogi ljudi kupuju organsku hranu jer vjeruju da je boljeg ukusa i zdravija od konvencionalne.
2. Zdravija hrana
Prosječno organska hrana sadrži veći sadržaj vitamina C, osnovnih minerala kao što su: kalcijum, magnezijum, gvožđe i antioksidanse. Organsko mlijeko je bogatijeg sadržaja u Omega 3 masnim kiselinama, vitaminu E, vitaminu A (Beta karoten) i antioksidansima od konvencionalnog mlijeka.
3. Aditivi
Prisustvo samo 32, od 290 aditiva dozvoljenih za upotrebu u proizvodnji hrane na teritoriji EU, je dozvoljeno u organskoj hrani.
4. Pesticidi
Preko 440 pesticida koji se koriste u intenzivnoj poljoprivredi u vidu ostataka su prisutni u hrani. Takozvani prihvatljivi nivo se izračunava za svaku od ovih hemikalija i procjenjuje se rizik od njihovog uticaja na čovjekovo zdravlje. Veoma malo se zna o tome naročito o „koktel efektu“ (udruženo dejstvo ostataka više pesticida).
5. Genetički modifikovani organizmi
Genetička modifikacija predstavlja manipulaciju genima kada se DNK jednog organizma unosi u drugi organizam u laboratoriji. U poljoprivredi se vrše najčešće dvije vrste genetskih modifikacija čiji su rezultat usjevi koji su otporni na herbicide (kojima se uništavaju korovi) i usjevi koji su modifikovani da izlučuju toksine koji ubijaju insekte. Upotreba genetički modifikovanih organizama i njihovih proizvoda (GMO) nije dozvoljena u organskoj poljoprivredi. Preko milion tona GM usjeva se uvozi kao stočna hrana za proizvodnju mliječnih i mesnih proizvoda u supermarketima.
6. Upotreba antibiotika
Antibiotici koji se kao aditivi dodaju hrani radi ubrzavanja rasta životinja, zabranjeni su jer izazivaju otpornost bakterija na te i slične antibiotike kod istih tih životinja kao i kod čovjeka.
7. Bez skrivene cijene koštanja proizvoda
Šta to znači? Manji prinosi, obavezne kontrole, više ulaganja i utroška ručnog rada, manje efikasna distribucija (veća cijena koštanja) usljed manje proizvedenih količina – neki su od razloga što su organski proizvodi skuplji. Prema nekim istraživanjima uticaj metil bromida, sredstva za dezinfekciju zemljišta (omiljenog u proizvodnji jagoda) čini oko 20 procenata od ukupnih negativnih faktora uticaja na uništavanje ozonskog omotača. Zajedno sa navedenim visokim nivoom nitrata u vodi za piće je, takođe, scenario čiji epilog na teritoriji EU neko mora kasnije da plaća kroz razne takse. Praktično svi subvencionišu konvencionalnu proizvodnju jer u cijenu njenih proizvoda nije uračunata cijena negativnih efekata metoda njene proizvodnje. Uvođenje (u EU se razgovara na ovu temu) taksi za pesticide za metode u poljoprivredi koje štetno djeluju na okolinu smanjilo bi i razlike u cijenama između ostalog što bi bilo korektno imajući u vidu pozitivan uticaj organske poljoprivrede na okruženje.
8. Visoki standardi
Organska hrana dolazi od provjerenih izvora. Sve farme su podvrgnute inspekciji barem jednom godišnje.
9. Briga o životinjama
Nijedan sistem uzgajanja ne vodi toliko brige o životinjama kao organska poljoprivreda.
10. Dobrobit životne sredine
Iznad svega bavljenje organskom poljoprivredom, između ostalog, favorizuje spontanu floru i korisne insekte i ne djeluje štetno na čovjeka i njegovo prirodno okruženje za razliku od konvencionalne poljoprivrede. Osim toga proizvodi manje: ugljen dioksida koji doprinosi globalnom zagrijavanju, zagađenja usljed prskanja, nepoželjnog opasnog otpada
(agrosavjet.com)