Semberija, bogata žitnica, oduvijek je bila siguran izvor hrane, čiji su proizvodi i prerađevine stizali do trpeza širom bivše Jugoslavije.
Bogatstvo u semberskim domaćinstvima mjerilo se u dunumima zemljišta i blagom u štalama, a posljednjih godina i u savremenoj mehanizaciji koja štedi vrijeme i zamjenjuje nedostatak radne snage.
Koga ova ravničarska regija hrani danas?
Kažu, ko radi ne boji se gladi, a žitelji plodne ravnice nikada nisu bježali od posla.
Proliveni znoj i uloženi novac vraćao se kroz dobar rod i zaradu, jer je semberska roba bila tražena i cijenjena na pijacama u velikim gradovima širom BiH, Srbije, Hrvatske i Slovenije.
I prerađevine od voća i povrća iz fabrike “Sava” u kojoj se godišnje proizvodilo 11.000 tona, bile su prepoznatljive u svakom domaćinstvu bivše Jugoslavije, Povrtarska proizvodnja bila je na vrhuncu 80-ih godina kada su i semberska sela doživjela procvat – posebno Crnjelovo.
(RTRS)